۱۴۰۰ دوشنبه ۱۵ آذر
تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۱/۲

سیاست های کلی آمایش سرزمین

متن کامل سیاست های کلی آمایش سرزمین؛ مصوب 1390/9/21 ابلاغی مقام معظم رهبری


سیاست های کلی آمایش سرزمین معاونت حقوقی و امور مجلس صداوسیما  







به گزارش معاونت حقوقی و امور مجلس صداوسیما، متن کامل سیاست های کلی آمایش سرزمین؛ مصوب 1390/9/21 ابلاغی مقام معظم رهبری به شرح زیر است:
 
 الف- توسعه منابع انسانی به عنوان ركن اصلی آمایش سرزمین از طریق:
 
 ‌۱- تربیت انسان‌های سالم، با انگیزه، شاداب، متدین، وطن‌دوست، جمع‌گرا، نظم‌پذیر و قانون‌گرا.
 
۲- ارتقاء سطح آموزش، پژوهش و بهره‌وری نیروی كار در جهت افزایش سهم منابع انسانی در تركیب عوامل مؤثر در تولید ثروت ملی.
 
۳- برقراری تناسب كمی و كیفی جمعیت و استقرار متعادل آن در پهنه سرزمین و تعمیم و گسترش شبكه‌های ارتباطی و اطلاعاتی.
 
۴- بهبود شاخص‌های توسعه انسانی با تأكید بر تدین، شكوفایی استعدادها و خلاقیت‌ها، گسترش سلامت و ارتقای سطح دانش عمومی.             
 
ب- توجه به یكپارچگی ملی و سرزمینی و تقویت هویت اسلامی – ایرانی و مدیریت سرزمین از طریق:
 
۱- استفاده مؤثر از موقعیت، میراث تاریخی و جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی كشور در مسیر اهداف توسعه، تقویت گردشگری و حفاظت از سوابق تاریخی.
 
۲- تنظیم اثر بخش رابطه دولت و مردم و افزایش سازمان یافته سهم مردم در امور كشور با توجه به سیاست‌های كلی مصوب در بخش «وحدت و همبستگی ملی»، «امنیت ملی» و اقوام و مذاهب».
 
۳- تعامل سازنده میان ارزش‌ها و مزیت‌های مناطق گوناگون كشور با استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی، آموزشی، اقتصادی و انگیزه‌های ملی و اقدام در جهت تفویض اختیارات مناسب قانونی به سطوح منطقه‌ای و محلی با رعایت تمركز امور سیاستگذاری و حاكمیتی.              
 
 ج – ارتقای كارآیی وبازدهی اقتصادی و تسهیل روابط درونی و بیرونی اقتصاد كشور با:
 
۱- تقسیم كار ملی با توجه به استعدادهای طبیعی و خلق مزیت‌های جدید در مناطق مختلف كشور.
 
۲- هم‌افزایی مزیت‌های كشور، نوسازی بخش كشاورزی متناسب با منابع تولید و پهنه‌بندی اقلیمی، اصلاح و تكمیل زنجیره‌های تولید صنعتی، سازماندهی بخش خدمات نوین و تولید كالا و خدمات دانش پایه.
 
۳- فراهم آوردن زمینه‌های مناسب مدیریتی و زیربنایی در مناطق مختلف و ارتقاء مستمر سطح شاخص بهره‌وری ملی و افزایش سهم منابع انسانی در تولید ثروت ملی متناسب با استعداد مناطق كشور.     
 
 د- دستیابی به تعادل‌های منطقه‌ای متناسب با قابلیت‌ها و توان‌های هر منطقه با توجه به نكات زیر:
 
۱- ایجاد امكانات عادلانه و فرصت‌های برابر و رفع تبعیض ناروا در مناطق كشور.
 
۲- تعیین نقش ملی و فرامرزی مناطق مختلف كشور برای رسیدن به تعادل‌های منطقه‌ای و تقویت وحدت و یكپارچگی ملی.
 
۳- فراهم آوردن زمینه‌های مناسب برای افزایش سهم جمعیت و فعالیت در مناطق كم تراكم با اولویت مناطق شرقی و جنوبی كشور.              
 
 هـ- سامان بخشی فضای مناسب مراكز زیست و فعالیت به ویژه در مناطق مرزی با تأكید بر مشاركت مؤثر مردم با:
 
۱- ساماندهی، مدیریت كلان و نظارت مستمر بر پیشرفت و آبادانی كشور با ایجاد شبكه به هم پیوسته مناطق اسكان و فعالیت‌های ملی و تعریف نقش و كاركرد فراملی هریك از آنها در جهت تحقق اهداف چشم‌انداز و اصول آمایش سرزمین.
 
۲- تقویت هدفمند عوال پیشرفت و آبادانی در مناطق حساس و ویژه با توجه به ملاحظات دفاعی، امنیتی، فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی و افزایش نقش و فعالیت مردم در فرآیند توسعه.
 
۳- توسعه هماهنگی جزایز و سواحل جنوب و شمال كشور با بهره‌گیری از ظرفیت استان‌های همجوار، موقعیت جغرافیایی، زیربناهای اساسی، منابع دریایی و نفت و گاز و استقرار صنایع مرتبط، پشتیبان و انرژی‌بر و توسعه بازرگانی، گردشگری، آموزش عالی، فنی- حرفه‌ای و تحقیقات با تقویت تعامل فراملی (طی ده سال در قالب دو برنامه پنج‌ساله).
 
۴- توسعه هماهنگ مناطق مرزی در شرق و غرب كشور با تقویت امور زیربنایی و بهره‌گیری از مزیت‌های نسبی جهت توسعه ظرفیت ملی گردشگری، آموزشی، بازرگانی و تعامل فرامرزی.          
 
 و- رعایت ملاحظات امنیتی ودفاعی در استقرار جمعیت وفعالیت در سرزمین با تكیه بر:
 
۱- انتخاب مكان‌های مناسب و استقرار مراكز زیست و فعالیت و همچنین مراكز حیاتی و حساس، متناسب با ملاحظات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی به ویژه امنیتی و پدافند غیرعامل.
 
۲- ارتقاء فعالیت‌های توسعه‌ای ملی و استانی در مناطق مرزی با اعطای مشوق‌های اقتصادی و تقویت زیربناها و استقرار مناسب جمعیت و تقویت نیروهای نظامی و انتظامی متناسب با تهدیدات.
 
۳- ساماندهی سطوح خدمات و استقرار جمعیت در كشور با توجه به مدیریت سوانح طبیعی، حوادث و منابع آب و رعایت شرایط زمین‌شناسی جهت افزایش ضریب ایمنی تأسیسات زیربنایی و حیاتی و ابنیه مراكز جمعیتی و شهرها و روستاها.
 
۴- تقویت همگرایی، یكپارچگی ملی، وحدت و پیوندهای اجتماعی با ارتقاء سطح توسعه یافتگی مناطق مختلف كشور و ایجاد قطب‌ها و كانون‌های توسعه.
 
۵- پیشگیری از مهاجرت‌های بی‌رویه به مراكز استان‌ها با تدابیر لازم.              
 
 ز- استفاده از موقعیت ممتاز جغرافیایی در جهت كسب جایگاه شایسته منطقه‌ای و جهانی از طریق:
 
۱- تعامل و همكاری با كشورهای منطقه و جهان به ویژه حوزه تمدن ایرانی- اسلامی با تقویت نقش آفرینی سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی كشور در جهت تأمین منافع ملی یا مشترك.
 
۲- تقویت شبكه ریلی و راه‌های ارتباطی اصلی و شریانی سرزمین و تبدیل كشور به مركز عبور و مرور هوایی منطقه برای ترانزیت كالا و مسافر و نیز ایفای نقش مركزیت مبادله انرژی (نفت، گاز، برق) و مخابرات در منطقه به منظور حفظ امنیت و منافع ملی.
 
۳- جلب مشاركت كشورهای منطقه در طراحی، سرمایه‌گذاری و فعالیت‌های مشترك در زمینه‌های مختلف به ویژه اقتصادی و زیربنایی در جهت تأمین منافع مشترك منطقه‌ای.
 
۴- ایجاد و تقویت نهادها و تشكل‌های منطقه‌ای در زمینه‌های گوناگون به ویژه علمی، فرهنگی، اقتصادی، و زیست‌محیطی با بهره‌گیری از عناصر هویت ایرانی- اسلامی.
 
۵- انتخاب تعدادی از كلان‌شهرها، بنادر و جزایر مستعد كشور و تجهیز آن‌ها به خدمات پیشرفته ارتباطی و اطلاعاتی برای پذیرش نقش فراملی.
 
۶- ایفای نقش محوری در تعاملات علمی – فنی با منطقه و سایر كشورها با صدور خدمات فنی، مهندسی و آموزشی. 
 
ح – حفظ، احیا و بهره‌وری بهینه از سرمایه‌ها، منابع طبیعی تجدیدشونده و حفظ محیط‌زیست در طرح‌های توسعه. 


لینک کوتاه : http://local.dlpirib.ir?3738dc751410

واژگان کلیدی