به گزارش خبرنگار معاونت حقوقی و امور مجلس صدا و سیما؛ نمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه نوبت صبح امروز یکشنبه 30 مهرماه مجلس و در جریان رسیدگی به گزارش کمیسیون تلفیق درباره لایحه برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی ایران با تصویب بند ت و ث ماده ۸۳ این لایحه به شرح زیر موافقت کردند:

ت- وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی می‌تواند در راستای تسهیل فرآیندهای سرمایه گذاری و تأمین نیازهای مشاورهای و اجرائی طرح‌ها و فعالیت‌های گردشگری و صنایع دستی به مؤسسات واجد صلاحیت با رعایت قانون تسهیل صدور مجوزهای کسب و کار، مجوزهای «توسعه دهنده»، «تسهیل‌گر سرمایه‌گذاری» و «بهره‌برداری در حوزه‌های گردشگری و صنایع دستی» صادر نماید. این مؤسسات مجازند با رعایت مقررات، ضوابط و شیوه‌نامه‌های ابلاغی در امور مربوط به فرآیند سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری و مدیریت تأسیسات و مؤسسات گردشگری و توسعه کمّی و کیفی تولید و عرضه صنایع دستی فعالیت کنند.

تبصره- وزارث میرات فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مکلف است راساً با مشارکت بخش خصوصی، نسبت به مرمت و بهره‌برداری از ابنیه تاریخی اقدام نماید.

ث- وزارت راه و شهرسازی (شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران) با هماهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی و سایر دستگاه‌های مربوط مکلف است نسبت به ساماندهی صدور مجوز ایجاد طرح (پروژه)های گردشگری با کاربری ترکیبی (تجاری یا اداری یا مسکونی یا گردشگری) و امکان فروش و پیش‌فروش تأسیسات و واحدها بر اساس طرح مصوب، در محدوده و حریم شهرها و روستاها با اخذ مجوز از دستگاه‌های اجرائی ذی‌ربط صرفاً در اراضی با کاربری گردشگری مندرج در طرح‌های جامع و تفصیلی شهر یا طرح هادی روستا با لحاظ برقراری مشوق‌های لازم در تعیین تعرفه برای کلیه کاربری‌های یک طرح (پروژه) ترکیبی اقدام نماید.

همچنین نمایندگان مجلس در ادامه بررسی برنامه هفتم توسعه، با پیشنهاد مهرداد گودرزوند چگینی مبنی بر حذف بند (ج) ماده 83 لایحه مذکور موافقت کردند.

گودرزوند چگینی در تشریح دلیل ارائه پیشنهاد حذف بند مذکور، گفت: در پس این بند رواج دلالی و افزایش تغییر کاربری وجود دارد، با تصویب این بند به وزارت میراث فرهنگی اختیار می دهیم که نسبت به تغییر کاربری اراضی گردشگری اقدام کند. با توجه به اینکه بند مذکور زمینه دلالی و خرید و فروش اراضی به چند برابر قیمت به ویژه در شهرهای بزرگ فراهم می کند، و همچنین مانع توسعه گردشگری و سرمایه گذاری در این حوزه می شود لذا پیشنهاد حذف آن را دارم.

همچنین جعفر قادری نیز در مخالفت با حذف این بند، عنوان کرد: ممکن است برخی از مراکز گردشگری به مرور زمان و به دلیل تغییرات ایجاد شده در شهر و روستا ماهیت خود را از دست داده و نیازمند به تغییر کاربری باشند لذا باید شرایطی فراهم شود تا این تغییر کاربری انجام شود، بنده معتقدم که این بند برای اصلاح بیشتر باید به کمیسیون بازگردد.

براساس بند ج ماده 83 لایحه مذکور؛ تغییر کاربری تأسیسات گردشگری تحت هر عنوان، بدون تأیید وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ممنوع است. مراجع تغییر کاربری مکلفند پیش از موافقت، نسبت به اخذ استعلام از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی اقدام نمایند. در صورت موافقت با تغییر کاربری تأسیسات گردشگری موجود توسط وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، کلیه تخفیفات، تسهیلات، حمایت ها و معافیت های اعطائی، ملغی و عین یا معادل آن به اضافه پنجاه درصد (%50) مابه التفاوت ارزش افزوده ناشی از تغییر کاربری ملک به قیمت کارشناسی روز، اخذ و به حساب خزانه واریز و معادل صددرصد (%100) آن با رعایت بند «د» ماده (28) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (2) برای هزینه کرد در زمینه توسعه گردشگری به وزارت مذکور اختصاص می یابد.

گفتنی است بند (پ) ماده 83 لایحه نیز جهت بررسی بیشتر و رفع ابهامات به کمیسیون تلفیق ارجاع شد.

براساس بند (پ) ارجاعی ماده 83 لایحه مذکور؛ سازمان ثبت اسناد و املاک کشور مکلف است با همکاری وزارت میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی نسبت به رقومی سازی نقشه های عرصه و حریم آثار ملی و محدوده بافت های تاریخی در نقشه های حدنگاری (کاداستر) پوشش کشور و همچنین لایه شهرها و بناها و محدوده بافت های تاریخی- فرهنگی در سامانه جامع صدور اسناد مالکیت و بستر یکپارچه استعلام دستگاهی تا پایان سال دوم برنامه اقدام نماید. بازنگری حریم های آثار ثبتی پیشین و تعیین حریم آثارثبتی جدید به موجب آیین نامه ای است که با رعایت همزمان حفظ اثر، عدم اعمال محدودیت های نابجا و جبران محدودیت های بوجود آمده برای مالکان در چارچوب قوانین توسط وزارت راه و شهرسازی (شورای عالی شهرسازی) با هماهنگی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی حداکثر شش ماه پس از لازم الاجرا شدن این قانون تهیه و به تصویب هیأت وزیران می رسد.

تبصره- وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی مکلف است حداکثر ظرف سه ماه پس از ثبت ملی یا جهانی هر اثر، حریم آن را طبق آیین نامه این بند ابلاغ نماید. تعیین حریم ثبتی آثار ثبتی فاقد حریم یا بازنگری حریم های تعیین شده پیشین طی برنامه باید به گونه ای باشد که در هر سال از برنامه بیست درصد (%20) از حریم های آن ها ابلاغ گردد. این آیین نامه باید حریم های کالبدی، منظری، ساختاری و کارکردی بوده و مؤلفه هایی همچون ارتفاع، شکل (فرم)، مصالح و سبک معماری، عوامل مؤثر در ساختار و پایداری اثر (سطحی و زیرسطحی)، کاربری و نحوه فعالیت های پیرامونی و امکان توسعه و نوسازی آتی در محدوده حریم ها را در برگیرد.

علی نیکزاد ثمرین نیز در جریان بررسی این ماده ضمن تشکر از رئیس مجلس، رضایی کوچی رئیس کمیسیون عمران و کاظم دلخوش اباتری بابت پیگیری موضوع قیر و مذاکره با رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، گفت: این امر حل شده است، خواهشمند است با توجه به اینکه فصل کاری در حال از دست رفتن است رئیس مجلس مذاکراتی برای تسریع تصویب مصوبه در شورای نگهبان داشته باشد تا این کار ارزشمند در کشور شکل می گیرد و قیر حواله ای در اختیار دستگاه های اجرایی قرار بگیرد.