چکیده:

در پی اشغال عراق توسط نيروهای خارجی در سال 2003 ميلادی، زندان ابوغريب در نزديكي بغداد به محلي براي نگه داری مخالفان و معترضان به اشغال تبديل شد. در جريان نگه داري زندانيان در اين زندان، بدرفتارهای بسياري از سوی نظاميان آمريكايی كه اداره زندان را برعهده داشتند، عليه آنان صورت گرفت؛ برخي از اين اقدامات، مصداق شكنجه و جنايت جنگي است. براي محاکمه و مجازات متهمان اين جنايات در پيشگاه عدالت كيفری، سازوكارهای قضايی متعددی در سطح ملي و بين المللی وجود دارد که از آن جمله می‌توان به نقش ديوان كيفری بين المللی اشاره کرد. در اين نوشتار با بررسی صلاحيت، موانع و محدوديت‌های فراروی هر يک از مراجع مذکور، نشان داده شده که محاكم ملي در برافراشتن پرچم مبارزه با بي كيفري، از جايگاه والا و درخور توجهي برخوردارند؛ در نهايت به اين نتيجه رسيده‌ايم که دادگاه های عراق به عنوان دادگاه صالح محل وقوع جرم؛ و دادگاه‌های كشورهای ثالث از منظر صلاحيت جهانی، موقعيت مناسب تری برای محاكمه و مجازات متهمان اين وقايع اسف بار دارند.

کلید واژه‌ها:

جنايت جنگ، اسير جنگی، شكنجه، زندان ابوغريب، محکمه صالح

نويسندگان:

علی خالقی-  استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
 محمدجعفر حبیب زاده-  استاد دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس
سهراب صلاحی-  استادیار گروه حقوق دانشگاه جامع امام حسین(ع)

برای مشاهده متن مقاله فایل زیر را دانلود نمایید