فرارسیدن سالروز شهادت امام محمد تقی جواد الائمه علیه السلام تسلیت باد










به گزارش معاونت حقوقی و امورمجلس صداوسیما، شهادت امام جواد علیه السلام، فرزند امام رضا علیه السلام و نهمین پیشوای شیعیان در آخرین روز ماه ذیقعده اتفاق افتاد. نوشته زیر نگاه مختصری به ولادت و شهادت آن بزرگوار است.

تولد و دوران امامت ایشان
امام محمد بن علی (ع) معروف به جواد الائمه(ع)، تقی و جواد و مکنی به ابوجعفر ثانی در دهم رجب دیده به جهان گشود. نام پدرش امام علی بن موسی الرضا (ع) امام هشتم شیعیان و مادرش خیزران است. امام محمد تقی (ع) پس از شهادت پدرش امام رضا (ع) در سال 203 قمری، مقام بلند امامت را در هشت‏ سالگی بر عهده گرفت و آن را به راستی و درستی هدایت کرد و به مقصد  عالی رساند. مأمون عباسی (هفتمین خلیفه سلسله عباسیان) پس از شهادت امام رضا(ع) از امام جواد (ع) دلجویی کرد و دخترش ام الفضل را به عقد وی درآورد.

چگونگی شهادت
معتصم، خلیفه عباسی و جعفر، پسر مأمون، سمی را در انگور تزریق کردند و برای ام ‏فضل فرستادند. ام فضل نیز آن را در میان کاسه ‏ای گذاشت و جلو امام جواد علیه ‏السلام نهاد و از آن انگور بسیار توصیف کرد. سرانجام آن حضرت از انگور خورد و طولی نکشید که آثار سم را در خود احساس کرد. در همان حال ام‏ فضل پشیمان شد و گریه کرد. حضرت به او فرمود: «چرا گریه می ‏کنی؟ اکنون گریه تو سودی ندارد. این را بدان که به سبب این جنایت، به چنان دردی مبتلا می ‏شوی که هرگز علاج ندارد و چنان به تنگدستی افتی که جبران ‏پذیر نباشد». بر اثر نفرین آن حضرت، ام ‏فضل به دردی بیمار شد که همه اموالش را در راه معالجه آن مصرف کرد، ولی سودی نبخشید و با نکبت بارترین وضع به هلاکت رسید. برادرش جعفر نیز در حال مستی به چاه افتاد و جسد بی ‏جانش را از چاه بیرون آوردند. امام جواد علیه السلام در کنار جدش امام کاظم (ع) در مقابر  قریش شهر بغداد - که امروز به آن کاظمین می ‏گویند - دفن شد.



چند نمونه از کلمات نورانی امام محمد تقی علیه السلام :

من أطاع هواه أعطی عدوّه مناه

هرکس از هوی وهوس خویش پیروی کند ، آرزوی دشمنش را برآورده کرده است .

قد عاداک من ستر عنک الرشد اتّباعا لمن تهواه .

کسی که راه صحیح و درست را از تو بپوشاند بخاطر آنکه طبق هوی و میل تو رفتار کرده باشد با دشمنی کرده است .

عزّ المومن فی غناه عن الناس .

عزّت مومن در بی نیازی او از مردم است .

الثقه بالله ثمن لکل غال و سُلّم الی کلّ عال .

اعتماد به خداوند بهای هر گرانبهائی است و نردبانی است برای هر بلند پايه ايست.

المؤمن يحتاج الي ثلاث خصال ، توفيق من الله و واعظ من نفسه و قبول ممن ينصحه

مؤمن به سه ويژگي نيازمند است : توفيق الهي ، موعظه كننده اي دروني ، پذيرش نصيحت از كسي كه او را نصيحت مي كند.