تعامل رويكرد قدسي و عرفي با حقوق بشر
علي ميرموسوي - استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مفید









مقاله حقوقی، معاونت حقوقی و امور مجلس صداوسیما:
چکیده

بسیاری عرفی گرایی را به عنوان مقدمه‌ای لازم برای توسعة حقوق بشر تلقی می کنند. از این دیدگاه، سازگاری و ناسازگاری اسلام و حقوق بشر به امکان برداشتی عرفی گرایانه از اسلام بستگی دارد. چنین ادعایی مبتنی بر این استدلال است که حقوق بشر در گفتمان تجدد حقوقی است که هر فرد به مقتضای انسان بودن از آن برخوردار است. از این رو، برخورداری یکسان از این حقوق با هرگونه تبعیض و جدا سازی بر اساس مذهب ناسازگار است. درحالی که حکومت دینی به دلیل رسمیت بخشیدن به یک مذهب و تنظیم روابط و مناسبات فردی و جمعی بر اساس آن، ناگزیر از این جداسازی است. مقاله در پی تبیین این مطلب است که کدام برداشت‌ها از حکومت دینی تعامل بیشتری با حقوق بشر دارد.


كليدواژه‌ها:
حکومت اسلامي، حقوق متعالي بشر، ساختار، ويژگي‌هاي ساختار، ويژگي‌هاي کارگزاران

نويسنده:

علي ميرموسوي  -  استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مفید