چکیده:

شرط محدودیت کسب وکار به منظور حفظ موقعیت رقابتی کارفرما در قرارداد کار بر کارگر تحمیل می شود و کارگر را نسبت به حفظ اسرار تجاری و رابطه های حقوقی بعدی با رقبای کارفرما کنترل می نماید. ازآنجاکه این شرط، محدودیت زیادی ایجاد می کند، لازم است تابع شرایط متعددی باشد که مشروعیت منافع کارفرما، تعیین موضوع و محدوده زمانی و مکانی اجرای شرط و عدم مغایرت با نظم عمومی و منافع اجتماعی از آن دسته اند. در حقوق ما شرط محدودیت کسب وکار مورد توجه خاص قانون کار واقع نشده و باید آن را از دید قواعد کلی حاکم بر شروط و التزامات نگریست و از این حیث شرط مذکور در نظام حقوقی ایران پذیرفته است. این تحقیق در پی آن است تا شرط مذکور را بررسی و شرایط آن را استخراج نموده و آن را در حقوق ایران ارزیابی نماید.

کلید واژه‌ها:

شرط محدودیت کسب وکار، اسرار تجاری، منطقی بودن شرط، دانش نوعی و شخصی، آزادی اشتغال

نويسندگان:

حسن باديني-  دانشيار دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران
سید علی اصغر رحیمی- دانشجوي دکتري رشته حقوق خصوصي، دانشگاه امام صادق(ع)، نويسنده مسئول

برای مشاهده متن مقاله فایل زیر را دانلود نمایید